I nic nie jest takie same.

Przez ostatni miesiąc wiele zmieniło się w moim życiu, myślałam, że będzie lepiej, że babcia z tego wyjdzie, nikło w to wierzyłam. Niestety, życie nie lubi nam sprawiać takich cudów, ale co poradzić można na to? Nic. Wczoraj... O 11.25 wyszłam ze szkoły, nawet nie siedziałam w sali na ostatniej lekcji tylko przed, nie miałam siły, chciałam płakać i to robiłam. Po 10:55 dostałam od mamy telefon, że babcia zmarła... Blada weszłam na lekcje i zapłakana, od razu mnie pani wysłała do wychowawczyni, a ta mnie zwolniła za co jej dziękuję. Skontaktowałam się z tatą, by po mnie przyjechał... Im bliżej byliśmy hospicjum, tym bardziej płakaliśmy, bądź nie bądź w końcu to była jego teściowa. Ściska mnie w gardle, jak pomyślę o tym wszystkim. Jak ją zobaczyłam jak tak leży i się nie rusza to miałam wrażenie, że oddycha, prosiłam, by wstała, a tato mnie uspokajał. Najbardziej szkoda mi mamy, bo to Ona siedziała do końca z babcią, ona trzymała ją za rękę jak odchodziła z tego świata. Życie jest niesprawiedliwe, moja babcia tyle w życiu przeszła, a taka choroba ją spotkała. W tą środę minął miesiąc jak leżała w hospicjum, a wczoraj odeszła. Jedno jest pewne. Babcia nie będzie już cierpiała z bólu. Ale mam sobie coś do zarzucenia. W środę bardzo źle się czułam i nie odwiedziłam jej... Nie zdążyłam się pożegnać...To jest ból niesamowity... Jak tato skończy pracę to wiezie nas na Drobin. Miałam zostać z psem, ale ciocia(druga córka babci) powiedziała, że nawet nie ma mowy, żebym sama została w takiej chwili i mam brać psa i jechać z nimi. Tak to bym dojechała z tatą i jego mamą - moją drugą babcią w sobotę. Nic już nie będzie jak dawniej. Nic nie będzie takie same...

Obowiązki, obowiązki...

Cześć! Ale strasznie rano tu piszę, nie? Ale co się dziwić jak rano wstaję :D. Z pieskiem na dworze byłam, głupi miał frajdę z zasp, ja jakoś nie. Wczoraj tyle śniegu nie było rano, nawet jak szłam do szkoły, tylko sam lód wszędzie... I wiecie co? W drodze do szkoły zaliczyłam 3 upadki i do 3 by prawie doszło :D, ale co nas nie zabije to nas wzmocni. Na szczęście w drodze powrotnej nic mi się nie przydarzyło, bo tata mnie odwiózł z pod szkoły do domu. Była u mnie Gosia, jak zwykle głupawki dostałyśmy podczas odprowadzania jej na przystanek :D
Ja: Co tam jest? - pokazuję na niebo
Gosia : Dziura i kałuża - patrzy na asfalt
Ja : No tam!! - skazuję niebo
Gosia: No drzewo - patrzy
Ja: Jakieś takie ku*** dziwne hahahahaha
Jedne z naszej inteligentnej serii " M&M". Nie twierdzę, że jesteśmy normalne, ale dobrze czujemy się przy sobie, nawet z takimi głupawkami. Dzisiaj przyjeżdża ciocia z Drobina i ma nocować, wcale się nie dziwię. Wiecie już jak blisko mam do ferii? <jupi> Ja już odliczam dni, do 18 jest wystawienie ocen, potem zebranie, aż w końcu moje upragnione dwa tygodnie lenistwa. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że będę musiała poodkurzać, posprzątać, pozmywać, z psem na dwór iść, ale tak w życiu jest i nie należy się takimi błahostkami przejmować. Plany na dziś? Po raz trzeci zdjęcia z Pauliną, a wcześniej zamierzam wynieść plastikowe butelki :D.

Na zdjęciach Paulina, a na dwóch ostatnich Paulina z Dominiką. Podobają Wam się?

Inność.

Wkurza mnie bardzo jak ktoś kogoś ocenia po wyglądzie. To, że jest ktoś gruby nazywany jest "grubasem" albo coś w innym stylu. To, że komuś rzadko rosną włosy to nie znaczy, że chce by ktoś go przezywał " łysym". A to, że ktoś płacze w szkole nie powinien mieć łatki "płaczek". Ale niestety, takie są realia  polskich szkołach. Tylko osoby, które tak robią nie wiedzą nic o naszym życiu, ale wiadomo, że za taką bandą pójdzie większość, a za osobami, które są krzywdzone słowami? W sumie nikt. Dzieje się wiele tragedii przez tak bezmyślne zachowanie. A co gdyby nagle los się odmienił i wyśmiewający stałby się wyśmianym? Nie sądzę, by wtedy, osoby, które on skrzywdził się z niego śmiały. Słuchamy różnych gatunków muzyki, różnie się ubieramy... I przez to też jesteśmy oceniani. Jeden nie rozumie biedy w jakiej ktoś żyje i woli się na takiej osobie psychicznie wyżywać, niż jej pomóc w jakiś sposób. Najważniejszy powinien być charakter, szkoda, że to nie jest film, a prawdzie życie, w którym charakter ma mało wspólnego. Tak samo jak z miłością... Przyglądając się scenom życia niektórych osób to jest po prostu żałosne... No bo osobiście uważam, że nie powinno się wykorzystywać drugiej osoby(nie tylko w miłości, a ogólnie). Te panienki, które lecą na kasę i to uważają za miłość... Albo to, że facet od nich odszedł i chcą go złapać na dziecko. Ja postrzegam miłość inaczej. Kiedyś myślałam, że to chodzi o dbanie drugiego człowieka, ale tak naprawdę to nie wszystko. Jeżeli się kogoś kocha to należy pozwolić mu odejść, by był szczęśliwy. Nie ważne z kim i gdzie... Nie ważne, że bez nas, choć to bolesne. Najważniejsze, żeby ktoś Go tak uszczęśliwił, jak my nie mogliśmy. I to według mnie jest najważniejsze w miłości, być gotowym na pozwolenie drugiej osobie odejść...

Jakieś takie stare te zdjęcia.

I kolejny rok nadchodzi...

Dziś Sylwester, który spędzam z Polsatem <3. Bywa, ale jestem w takiej sytuacji, że nie mam ochoty na żadne zabawy. Od samej wigilii w Płocku słyszę fajerwerki, a wczoraj to był dopiero szał, więc to co dziś się będzie działo będzie nie do opisania. Jak mi się uda to zrobię kilka świetnych zdjęć dla Was :). Ten rok był straszny, najpierw w styczniu się coś rozpadło, potem mama rękę złamała, ja mało co nie zdałam, odrzuciłam swoje marzenia, by pozostać z rodziną, a teraz tracę babcię... Jednym słowem to najgorszy rok w moim życiu, ale jak myślicie, co przyniesie Nowy Rok? Ja mam nadzieję, że wszystkie postanowienia uda mi się spełnić, a zwłaszcza odchudzanie (ostatnio 3 kg schudłam, niby nic, ale to zawsze coś!). Zamierzam robić serię ćwiczeń i zdrowiej się odżywiać, jak i również odstawić słodycze i napoje typu coca-cola. Trzymajcie za mnie kciuki !! <3 Chcę schudnąć, bo to na pewno na lepsze mi wyjdzie.
Dodatkowo chcę Wam życzyć Wszystkiego Najlepszego z Okazji Nowego Roku i by wszystkie marzenia się spełniły :)
ps. Nie nominujcie mnie, gdyż ja na to nie mam czasu... :)

Modelowała Paulina.
Ps 2. A Wy kochane co robicie w Sylwestrową Noc? :)

No siema !

Święta, święta i po świętach. Bywa. Te były takie trochę do kitu, a nawet bardzo, ale dobra nie będę podawała szczegółów, by Was nie zanudzać. Wreszcie znalazłam czas na zdjęcia z Pauliną, którą bardzo przepraszam za zwlekanie. Ogólnie rzecz biorąc to bardzo fajne nam zdjęcia wyszły, głównie to zasługa modelki :). Mam nadzieję, że będziemy współpracować dłuuuuugo :)
Poniżej kilka zdjęć :

Paulina dzielnie wytrzymała pozowanie bez płaszczyku, ale było zimno i straszny wiatr :)
Więcej zdjęć już jutro :)
Digart
Ask.fm

:)

Dużo sprawdzianów, referatów, popraw... Ale prawda jest taka, że zależy mi na jak najlepszych ocenach. Wczoraj zakupy na mieście, co prawda siedziałam w szkole zamiast do 13.15 to do 14.30 (poprawę z historii pisałam w trybie strasznie szybkim) po czym wyszłam ze szkoły i poszłam w stronę Tumską. Kupiłam sobie spodnie i torbę szkolną. Ogólnie jeszcze przyszły tydzień, ale z taką klasą to mi to szybko minie. W poniedziałek klasówka pisemna o gotowaniu i praktyka (tym razem nie gotujemy po dwie osoby, a po jednej, cóż :D. Szkoda tylko, że nie wiemy co gotujemy tylko mamy podane surowce, które trzeba przynieść). Dzisiaj pewnie pojadę do babci do szpitala...Mam ochotę krzyczeć, walić w ściany... Sama nie wiem czego chcę. Co do świąt... Nie czuję już ich magii, wszystko jest inaczej. Zeszłe święta były bolesne, a te jakie będą? Ech...

Jeżeli jakieś się powtórzyły to przepraszam.

Zanudzając się...

W piątek wybrałam się na zdjęcia, w sumie miałam wyjść tylko po zeszyty, ale korzystając z tego, że jestem poza domem wzięłam Paulinę i Klaudię i poszłam Klaudię focić. Trochę lepiej się czuję, mam stan podgorączkowy i idę jutro do szkoły. Mam od 7.10 - 5 godzin na salach gastronomicznych (moja grupa robi placki ziemniaczane i zapiekankę z ziemniaków), potem mam informatykę i religię. Pytanie tylko czy są wdż? Okaże się jutro. W sumie po dwóch dniach nieobecności w szkole to cieszę się, że do niej wracam.
Wiecie co? Czas tak strasznie szybko biegnie... Już jest 2 grudnia, zanim się obejrzę będzie Boże Narodzenie, do którego w tym roku się nie przygotowuję... Wyjdzie co wyjdzie. Ja po prostu nie cieszę się z tych świąt, nie czuję ich magii. Wszystko mi się wydaje takie sztuczne teraz, nierealne - niczym z kosmosu. Ale co ja mogę na to poradzić? Trzeba brać co jest. My już w klasie zmawiamy się na wigilię klasową, ja z koleżanką robię ciasto Snicers. Ale na naszym wigilijnym stole nie zabraknie pierogów, krokietów, ryby po grecku, śledzi w sosie śmietanowym czy sałatki śledziowej i innych smakołyków. Zdecydowaliśmy, że jako technicy żywienia i usług gastronomicznych sami wszystko przyrządzimy :D.
Co prawda zabraknie barszczu, ale to ze względu na to, że warsztaty (kuchnie w warsztatach) nie wypożyczą nam żadnego sprzętu ze względu na bankiet czy coś. Ale co tam. Jak na razie wszystko idzie po mojej myśli :). AAA! Chwaliłam się, że będę chrzestną? :D

Na zdj Klaudia.